CDA, ChristenUnie, PVV en SP willen de huidige studiefinanciering handhaven. Van CDA en ChristenUnie moeten echter studenten die langer over hun studie doen dan de nominale studieduur plus één jaar een hoger collegegeld betalen.

Als het aan de ChristenUnie ligt, wordt het ontvangen van een studiebeurs ook afhankelijk van de duur van de studie. De SP wil de aanvullende beurs voor studenten uit gezinnen met een laag inkomen verhogen.

PvdA, VVD en D66 zijn voorstander van een sociaal leenstelsel, GroenLinks heeft een andere variant bedacht: studiebeurzen in de vorm van een studieloon.

De PvdA wil de basisbeurs in het hoger onderwijs op termijn omzetten in een sociaal leenstelsel waarmee de studiefinanciering naar draagkracht wordt gefinancierd door diegenen die hoger onderwijs hebben genoten. De aanvullende beurs voor studenten uit gezinnen met lagere inkomens blijft bestaan.

Ook D66 wil de basisbeurs op termijn vervangen door een sociaal leenstelsel, maar onder voorwaarde dat de vrijgekomen gelden worden geïnvesteerd in verbetering van de kwaliteit van het hoger onderwijs. De terugbetaling van studieschulden wordt verlengd tot 20 jaar waardoor afgestudeerden maandelijks minder hoeven terug te betalen.

Als het aan de VVD ligt, wordt geleidelijk een toegankelijk en sociaal leenstelsel ingevoerd. Om concurrentie tussen opleidingen en onderwijsinstellingen te bevorderen willen de liberalen tevens dat instellingen de gelegenheid krijgen om meer collegegeld te vragen.

GroenLinks is van oordeel dat de toegankelijkheid van het hoger onderwijs wordt vergroot door ruime studiebeurzen in de vorm van een studieloon. Studenten kunnen studeren zonder leenangst, grote bijbanen en zonder financieel afhankelijk te zijn van hun ouders.

De studiebeurs wordt gefinancierd uit een geringe en inkomensafhankelijke hogeronderwijsbelasting voor voormalig studenten. De hoogte van deze belasting is afhankelijk van het aantal studiejaren, zodat snel studeren loont.

Wat is nou eigenlijk een sociaal leenstelsel?

Bij een sociaal leenstelsel krijgt de student geen basisbeurs meer maar gaat hij een lening aan. Die lening moet worden afgelost als de student na zijn studie een baan heeft.

Die aflossing geschiedt naar draagkracht, bijvoorbeeld via een percentage van het inkomen. Als de afgestudeerde een laag of geen inkomen heeft, hoeft hij minder, of zelfs niets terug te betalen, hebben voorstanders van het sociaal leenstelsel bij herhaling verzekerd tijdens debatten over dit onderwerp.

Maar in het algemeen, zo verklaren zij, krijgen afgestudeerden een goede baan met een daarbij behorend salaris, dat vaak hoger is dan dat van mensen die geen hbo of universiteit hebben gevolgd.

Over hun hele leven gerekend hebben afgestudeerden 4 tot 10 procent meer te besteden dan mensen die na hun middelbare school meteen zijn gaan werken, zo blijkt uit onderzoek.

Volgens tegenstanders van een sociaal leenstelsel wordt het hoger onderwijs minder toegankelijk en zullen minder mensen gaan studeren, mede vanwege leenangst. Bovendien worden jonge mensen volgens diezelfde tegenstanders dan bij het begin van hun loopbaan al opgezadeld met een grote studieschuld. Hoe groot die studieschuld dan zal zijn, daarover verschillen de meningen. Meestal wordt gesproken over een bedrag van tussen de 25.000 en 30.000 euro.

Huidige situatie

Overigens is het niet zo dat studenten op dit moment helemaal niet lenen. De gemiddelde student heeft nu een studieschuld van zo’n 15.000 euro. Voor een lening kunnen studenten terecht bij de IB-Groep, die de hele studiefinanciering regelt.

De rente bij de IB-Groep bedraagt op dit moment 2,39%. Die lening moet afgelost worden binnen 15 jaar na afloop van de studie. Bij financiële problemen zijn er regelingen mogelijk.

Een lening is vaak noodzakelijk, omdat een student van de basisbeurs niet kan rondkomen. Die basisbeurs bedraagt zo’n 270 euro per maand voor een uitwonende student.

Ter illustratie: bij de invoering van de huidige studiefinanciering in 1986 bedroeg de basisbeurs ruim 600 gulden per maand. Omgerekend is dat ook 270 euro. Dus in 24 jaar is de basisbeurs hetzelfde gebleven, terwijl een student met dat bedrag nu veel minder kan doen dan toen.

Vandaar dat zoveel studenten tegenwoordig naast hun studie een bijbaantje hebben. Van de hbo- en wo-studenten heeft 69% een bijbaantje, aldus onderzoek van studenten.net in maart van dit jaar.

Voor een thuiswonende student is de basisbeurs 95 euro.

De basisbeurs is een prestatiebeurs. Een student krijgt die voor vier jaar en kan daarna nog drie jaar lenen. Voor langere studies is het mogelijk gedurende een langere periode een prestatiebeurs te krijgen. Wie binnen tien jaar z’n studie aan hbo of universiteit bekroont met een diploma, hoeft de beurs niet terug te betalen, zo niet, dan moet de beurs met rente worden terugbetaald.

Voor uitwonende studenten met minder draagkrachtige ouders is er een aanvullende beurs van 240 euro, voor thuiswonende studenten bedraagt die 220 euro. Ook de aanvullende beurs wordt gedeeltelijk als lening uitbetaald. Ook hier geldt dat kwijtschelding van (een gedeelte van) deze studieschuld mogelijk is.

bron: telegraaf.nl

Nog maar een week, dan is het 1 april. Voor menig Nederlander dringt deze week het besef door dat de belastingaangifte nog gedaan moet worden. Zo niet de student. Aangiftedoen voor 1 april is voorhen ook niet verplicht. Maar eengroot deel van de studenten meteen bijbaan doet helemaal geenbelastingaangifte, en hieraanzit een prijskaartje verbonden:jongeren die geen aangiftedoen laten ongeveer 52 tot78 miljoen euro liggen.

Dit bleek in november uit onderzoek van dagblad De Pers. Naast studenten met een bijbaan die geen aangifte doen, gaat het ook om de mensen die wel aangifte doen en vergeten aftrekposten aan te voeren. Dit kan honderden euro’s per student schelen, zo werd becijferd. Volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek had in 2008 83 procent van de universitaire studenten een bijbaan. Ze verdienden hier gemiddeld 5.250 euro mee. In collegejaar 2008-2009 stonden er 220.347 studenten ingeschreven in het wetenschappelijk onderwijs. Omdat het in dit onderzoek om studenten tot 24 jaar gaat, liggen de werkelijke cijfers waarschijnlijk hoger. Velen van hen doen dus geen aangifte.

Said Boudriz van belastingadviesbureau FinQua hielp in Alkmaar in zijn buurt mensen met de aangifte en deed hetzelfde voor zijn medestudenten op de hogeschool INHolland in Alkmaar. Hij merkt dat het kennisniveau onder studenten laag ligt en dat er weinig teruggeclaimd wordt. ‘Nee, studenten weten het eigenlijk niet zo, ook de studenten die me via het bureau benaderen. Het is ook niet echt een sexy onderwerp.

Men weet eigenlijk niet waarover het gaat’, vertelt hij. Het Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting vond in 2008 in onderzoek dat jongeren tot 25 jaar maar weinig inzicht hebben in hun financiën. Volgens Boudriz gaat het er in eerste instantie om dat studenten die werken überhaupt aangifte gaan doen. ‘Door het beperkte aantal uren en lage loon dat ze hierdoor generen, vallen studenten meestal in de eerste drempel.’ Dit betekent dus dat ze waarschijnlijk gedurende het jaar te veel belasting betaald hebben.

Ten tweede is belangrijk is dat studenten vaak meerdere baantjes hebben. Op de tweede functie wordt het hoogste tarief toegepast, omdat er maar eenmaal sprake kan zijn van loonheffingskorting. Ook dit is geld dat achteraf teruggekregen kan worden, vertelt Boudriz.

Als je dan aangifte doet zijn de aftrekposten belangrijk. Boudriz legt uit: ‘Een student die geen studiefinanciering ontvangt, kan zijn studiekosten aftrekken. Dit betekent dus dat er minder belasting betaald hoeft te worden. Hierdoor kun je ook geld terugkrijgen. Dit is ook mogelijk met een computer die je voor je studie gebruikt’, legt Boudriz uit, al bestaan hier wel voorwaarden voor. Zo is er een afschrijftijd van drie jaar en mag het maar gaan over negentig procent van de restwaarde. ‘Het zijn dingen die studenten niet weten.’

Zijn laatste tip: ‘Spring bewust om met informatie. Bewaar je jaaropgaven goed.’ Andere zaken die als aftrekpost kunnen gelden zijn reiskosten voor werk. Reis je meer dan tien kilometer naar je werk: aftrekpost. Ook als je zelf je studieboeken betaalt, of vakliteratuur gekocht hebt voor je studie, kan dit als aftrekpost gelden.

Student notarieel recht Remco van den Berg, werkzaam bij de Belastingwinkel krijgt niet veel studenten over de vloer met vragen. Van den Berg: ‘Een belastingaangifte is ook redelijk goed te doen en de inkomensonderdelen van studenten zijn redelijk overzichtelijk.’ Maar het valt hem wel op: ‘Ik weet eigenlijk niet of ze het niet snappen of niet weten.’

Vragen die wel hij krijgt verschillen. Zo vertelt hij dat nog wel eens ten onrechte gedacht wordt dat studiekosten afgetrokken kunnen worden, maar dat is niet het geval als je studiefinanciering krijgt. ‘Er zijn er maar weinig die weten dat je de kosten van een computer die je voor je studie gebruikt als aftrekpost kunt beschouwen’, zegt Van den Berg.

De belastingdienst begint juist volgende week een speciale campagne gericht op jongeren. Ook worden begin april ongeveer 400.000 mensen aangeschreven van wie de belastingdienst vermoedt dat ze recht hebben op teruggave, vertelt een woordvoerder.

Meer informatie op belastingdienst.nl/aangifte enbelastingdienst.nl/jongeren

bron: mareonline.nl

Plasterk schetst daarin de zegeningen van de internationalisering voor het Nederlandse hoger onderwijs. Zijn doelen: het vergroten van de mobiliteit van Nederlandse studenten, het stimuleren van een meer internationale oriëntatie van onderwijsinstellingen, het stimuleren van de zogenoemde brain circulation en het verbeteren van het vestigingsklimaat voor onderwijsinstellingen en onderzoeksinstituten.

So far, so good. Slecht nieuws is er echter voor studenten van buiten de Europese Economische Ruimte (EU plus Liechtenstein, IJsland en Noorwegen) die in Nederland willen studeren en de universiteiten waar ze dat doen. Met ingang van volgend jaar wordt er bezuinigd op de bijdrage van het ministerie aan het onderwijs aan deze studenten. Nu staat daarvoor nog 59,9 miljoen euro op de begroting. Over vijf jaar is dat stapsgewijs afgebouwd naar 33,1 miljoen. Bijna een halvering dus.

Plasterk schrijft dat de instellingen die dit geld mislopen, het verlies kunnen opvangen door aan niet-Europese studenten het instellingscollegeld te vragen. Dat kan oplopen tot het tienvoud van het reguliere collegegeld van 1.600 euro. Studenten die dit niet kunnen betalen, moeten wat de minister betreft een beurs aanvragen om de kosten te dekken.

De vraag is natuurlijk of er voldoende beurzen beschikbaar zijn, opdat het voor bijvoorbeeld studenten uit ontwikkelingslanden, ongeveer een kwart van alle studenten van buiten de EER, mogelijk blijft om in Nederland (een deel van) een studie te volgen. Worden hier niet de buitenlandse studenten getroffen die het onderwijs het hardst nodig hebben?

Kent u studenten uit bijvoorbeeld Afrika of Azië die van deze maatregel van de minister wel eens het slachtoffer zouden kunnen worden?

Maar de climax is nog niet bereikt, volgens PvdA-minister Bos (Financiën) is het een serieuze optie om de gehele studiefinanciering af te schaffen.

In de jaren tachtig werd de basisbeurs ingevoerd om het hoger onderwijs voor iedereen toegankelijk te maken. Met een basisbeurs van destijds 650 gulden kon je als student zowel je studie als je kamer betalen. Vandaag de dag kun je met een basisbeurs voor uitwonenden van 260 euro per maand niet eens de gemiddelde kamerhuur van 300 euro betalen. De beurs voor thuiswonenden is zelfs onvoldoende om het collegegeld van 1600 euro per jaar mee te betalen.

Vandaar dat steeds meer studenten werken of lenen. Onlangs berichtte het CBS dat studenten aan het begin van hun studie gemiddeld 13 uur per week bijverdienen, oplopend tot 23 uur aan het eind van hun studie. Steeds meer wordt werken de hoofdzaak en studeren het bijbaantje.

De hoge leningen vormen nu al voor veel jongeren een barrière om te gaan studeren. Met het afschaffen van de basisbeurs wordt de gehele beurs in een lening omgezet. De gevolgen zijn voorspelbaar. Vooral jongeren uit gezinnen met een lager inkomen zijn huiverig voor het afbetalen van een lening van 30.000 euro en zullen van een studie afzien. Dat geldt voor ongeveer veertig procent van de jongeren. Studeren wordt opnieuw een voorrecht voor de elite. Daarmee gaan we terug naar de negentiende eeuw.

Een rechtvaardig stelsel biedt alle jongeren met het juiste diploma een gelijke kans op een hogere opleiding. Iedereen profiteert daarvan, want een toegankelijk stelsel van goed onderwijs betaalt zichzelf dubbel en dwars terug.

Met het voorstel om de basisbeurs af te schaffen zet de PvdA het principe van spreiding van kennis, inkomen en macht bij het oud vuil. De mooie woorden over de kenniseconomie zijn weinig waard als deze partij het hoger onderwijs stukje bij beetje uitkleedt. Het zorgwekkende is dat niet alleen de PvdA, maar ook GroenLinks, D66 en VVD voor een leenstelsel zijn. Het is triest dat zoveel partijen studenten als een melkkoe zien.

Het afschaffen van de basisbeurs is een dom plan, omdat voldoende hoger opgeleiden onmisbaar zijn voor de kennissamenleving. Het is ook niet nodig, want in een goed stelsel betalen mensen met een hoog inkomen meer belasting. Daarvan kan de studiebeurs worden gefinancierd. Toegankelijk hoger onderwijs leidt tot meer kennis, innovatie, creativiteit en duurzame groei. Het is dus nogal kortzichtig om studenten te laten opdraaien voor de gevolgen van de kredietcrisis. In plaats daarvan zou de regering juist nu extra in onderwijs moeten investeren.

bron: ed.nl

Een studiebeurs staat in geen enkele verhouding meer tot de daadwerkelijke kosten die een student maakt Landelijke Studenten Vakbond

Als wij onze kenniseconomie op peil willen houden, zijn investeringen juist hard nodig

Ingewijden hebben een bericht in de Volkskrant over dit deel uit de begrotingsstukken voor Prinsjesdag bevestigd. De studiefinanciering kost jaarlijks in totaal 4 miljard euro. Het is de bedoeling dat de studiebeurzen in 2013 wel weer omhoog gaan.

De Landelijke Studenten Vakbond (LSVb) is geschrokken van de voorgenomen kabinetsmaatregelen. ,,Het is de zoveelste maatregel die studenten treft”, zegt voorzitter Gerard Oosterwijk. ,,De overheid doet het steeds in kleine stappen. Zo is het moeilijk voor ons om studenten te mobiliseren tegen de maatregelen, maar ondertussen staat een studiebeurs in geen enkele verhouding meer tot de daadwerkelijke kosten die een student maakt.”

Grootste zorg van de studentenvakbond is de toegankelijkheid van het onderwijs. ,,Steeds meer jongeren gaan studeren. Juist ook jongeren die niet kunnen terugvallen op rijke ouders, maar alles zelf moeten betalen. Zij moeten zich noodgedwongen in de schulden steken om een studie te kunnen volgen en dat werpt een drempel op”, aldus Oosterwijk.

,,Studenten werken ontzettend veel om hun studie te bekostigen, maar dat komt je studie niet ten goede omdat je je daar onvoldoende op kan concentreren.” De vakbondsvoorzitter zou graag zien dat er juist geld wordt gestoken in het onderwijs. ,,Als wij onze kenniseconomie op peil willen houden, zijn investeringen hard nodig.”

bron: ad.nl

Uit cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek blijkt dat de eeuwige student vooral goed kon gedijen in de jaren tachtig van de vorige eeuw. Slechts zeven procent van de eerstejaars uit 1988 behaalde in vier jaar tijd zijn doctoraaldiploma. Vanaf 1993 kwam er meer schot in de zaak: 14 procent studeerde in vier jaar tijd af. Andere statistieken van het CBS laten zien dat de gemiddelde studieduur redelijk constant blijft. Rond de 6 jaar en drie maanden voor een studie van vier jaar. Die cijfers zijn bijgewerkt tot en met 2008.

De politiek vormt een bedreiging voor het eeuwige studentenbestaan. Denk maar aan de verhoging van het collegegeld, bindende studieadviezen en de invoering van de prestatiebeurs. Desondanks zijn studenten die er twee keer zolang over doen geen uitzondering. Bert van Loon, studentenpsycholoog aan de Leidse universiteit,gaf jaren geleden in de Volkskrant een interessante definitie van de eeuwige student.

“Hij houdt zich bij voorkeur bezig met activiteiten die niet op werk lijken. Het ontbreekt hem niet aan intelligentie, maar aan organisatietalent. Met de middelbare school had hij in de regel geen moeite, maar op de universiteit glipt het doel van de studie hem door de vingers. Het ontbreken van deadlines kan leiden tot stuurloosheid en tot ernstige depressiviteit. Ga maar na: elke dag om twee uur je nest uitkomen, SBS6 aanzetten, en daarmee doorstomen tot de volgende ochtend - wie daardoor níet in een staat van ontreddering komt te verkeren, is van ijzer.”

Het boek Leren leven en studeren van Louis Sommeling gaat hier nog wat dieper op in.

“Uitstelgedrag neemt soms ernstige en wanhopige vormen aan. In mijn ervaring is het vaak gebaseerd op een zwaar negatief zelfbeeld. Doordat men al vroeg aan allerlei verwachtingen heeft moeten voldoen, is er niet alleen een allergie voor ‘moeten’ opgetreden, maar tegelijkertijd een dieper zelfverachting omdat men niet aan de discipline kan voldoen. Drukkende, wrede, bezorgde en angstige of domme ouderlijke normen zijn zo diep doorgedrongen in het zelfbeeld, dat dit bijna volledig bepaald wordt door schuldgevoelens.”

Onder de noemer ‘faalangst en uitstelgedrag’ organiseren universiteiten cursussen om eeuwige studenten tot afstuderen aan te sporen. De Erasmus Universiteit Rotterdam confronteert de student met zijn innerlijke conflict: “Waarom stel ik uit terwijl ik weet dat ik me er ellendig door ga voelen?”

De Rijksuniversiteit Groningen legt de nadruk op faalangst en geeft een concrete tip:

“Het 5 minutenplan kan misschien helpen om uit de vicieuze cirkel te komen: je plant in een week een aantal keren 5 min in, waarop je met jezelf afspreekt dat je aan het werk gaat. Na die 5 minuten mag je er weer mee op houden, maar je kunt ook besluiten dat het je mee gevallen is en dat je het best nog 5 minuten vol kunt houden.”

Maar het eeuwige studentenleven heeft toch ook mooie kanten? Zuipen totdat de vogeltjes beginnen te fluiten, persoonlijke ontwikkeling, altijd open huis houden in je studentenwoning en dat alles jarenlang financieren met een studentenlening waarvoor je niets hoeft te doen. Kortom, het romantische bestaan van het Jiskefet-trio in de serie ‘De Lullo’s’. Maar wie goed naar de achtergrondmuziek van de aflevering Verveling luistert, weet wel beter: hoe langer je zogenaamd studeert, hoe uitzichtlozer het leven wordt.

bron: nrcnext.nl

Nu ook Engelstalige studieboeken via bol.com verkocht kunnen worden, verwacht de mediawinkel in augustus en september een groei van zo’n half miljoen boeken in het tweedehands aanbod ten opzichte van vorig jaar.

Online studieboeken bestellen

De reden dat studenten steeds vaker online hun studieboeken bestellen komt door zowel het bestelgemak als de mogelijkheid om geld te besparen. Studieboeken kosten jaarlijks gemiddeld 324 euro. Een hoge kostenpost, zeker omdat de meerderheid van de studenten zelf voor deze kosten opdraait. Vanwege de lage prijs komen ze al snel bij tweedehands exemplaren uit. Bijkomend voordeel is dat de boeken ook nog gewoon bezorgd worden: stad en land afsjouwen is verleden tijd.

Bol.com ziet deze ontwikkeling terug in de vraag en aanbod van studieboeken, vooral op de tweedehands markt. Zo verdubbelde het aanbod tweedehands boeken in juli, augustus en september 2008 naar 1,3 miljoen exemplaren. In totaal kochten studenten in deze piek ruim een half miljoen studieboeken. Bijna één op de drie exemplaren was tweedehands. Michel Schaeffer, marketing directeur van bol.com: “Een studieboek kun je al snel voor de helft van de nieuwprijs in ons tweedehands assortiment terugvinden. Door daarnaast oude studieboeken te verkopen, besparen studenten flink op hun onkosten.”

bron: telegraaf.nl

Studenten hebben na afloop van hun studie steeds hogere schulden. Wie in 2007 stopte met studeren (met of zonder diploma), had een lening van gemiddeld 12.000 euro af te lossen. In 2003 was dat nog 6.000 euro. Dat bleek onlangs uit cijfers van de IB-groep, de instantie die de studiefinanciering uitbetaalt. De hogere schuldbedragen leidden tot meer betalingsproblemen: in 2007 schakelde de IB-Groep 75.000 keer de deurwaarder in. Dat is meer dan 10.000 keer vaker dan in 2006.

Je gunt die jonge mensen toch dat ze aan hun leven beginnen zonder schulden?
Ik kan er echt boos om worden. Je gunt die jonge mensen toch dat ze aan hun leven beginnen zonder schulden? Dat was voor mij de reden een boek voor studenten te maken: ‘Wat nou lenen? Sparen!’ Er staan veel testjes in, om je financiële leeftijd te berekenen en om te zien of je ontbijt-, lunch-, kook- en uitgaansgewoonten tot een faillissement zullen leiden. Geef je geld uit zodra het binnen is? Haal je vaak wat lekkers te eten? Koop je impulsief luxe kleding? En ook belangrijk: hoe zie je de toekomst? Denk je een leuke baan en een modern ingericht huis te hebben over 8 jaar? Weten wat je wilt, waar je naartoe werkt en hoe, bewuste keuzes maken: daar draait het om.

De G4-aanpak: Gewoon Goed Goedkoop Gezond.
Je kunt voordelig en gezond ontbijten met cornflakes, bruine boterhammen, müsli, pap of wat fruit. Een G4 (Gewoon Goed Goedkoop & Gezond) lunchpakketje meenemen. Als je dat 5 studiejaren volhoudt en dus níet dagelijks 5 euro in de kantine neertelt bespaar je zo’n € 3500. Een zelfde bedrag of meer bespaar je door voordelig in te kopen (voor ontbijt, lunch en diner) en zelf lekker te koken. Vraag een workshop voordeelshoppen aan je moeder of aan een ander budgetwonder.

Zijn jullie toevallig toe aan een een nieuwe tv? Ik verlos jullie graag van de oude.
Een huis vullen met spullen hoeft niet duur te zijn. Maak een lijst van de dingen die je zoekt (bed, bureau, koelkast, wasmachine, kasten, matrassen, oven, magnetron, gasstel, keukenspullen) en mail die in de rondte. We ontvingen pas zo’n soort mailtje. De afzender vroeg (vooral aan dames) om tips over inrichten. Of we misschien wilden helpen met klussen? Waren we misschien toe aan een nieuwe tv of bank? Was dit misschien hét moment om daar aan te gaan denken? De student zou de dan overtollige spullen met plezier komen ophalen We hadden inderdaad wel wat voor hem en brachten het langs. Er waren vrienden aan het klussen en vriendinnen aan het inrichten.

Deze jongen heeft niet veel hoeven kopen. En was heerlijk bezig het nuttige en het aangename te verenigen. Iets meer steun van ouders, iets meer inkomen uit baantjes, creatief rondkomen met minder, beginnen met afdankertjes en tweedehandsjes, wél leuk leven, uitgaan en lol hebben: het kan best zonder lenen.

bron: Ad Geld & Recht

Cafés, sportclubs en studentenverenigingen dingen om het hardst naar de gunst van de nieuwe student. Aanvankelijk valt hij bijna weg in het tumult tussen de kramen van de openingsmarkt van de Radboud Universiteit in Nijmegen en zijn vele folderaars. Maar allengs wordt zijn signalement duidelijker: de eerstejaars torst een grote tas van een bekende supermarkt en laat zich – nog voor even timide – door jan en alleman aanspreken.

Introductieweek

Er zijn er veel dit jaar. Dat geldt voor de introductieweek, waarvan de markt traditiegetrouw de openingsact vormt, maar ook voor de studies. De Nijmeegse universiteit kan zo goed als zeker rekenen op 4.600 studenten, een groei van 18 procent in een jaar. De grootste stijger is de studie kunstmatige intelligentie (153 procent). ‘Wij zijn heel tevreden dat juist zo’n kleine studie het zo goed doet. Daarbij gaat het meestal om een heel bewuste keuze’, zegt woordvoerder Willem Hooglugt.

Dat is het inderdaad voor Héctor van den Boom (17) die aanschuift aan een picknicktafel. ‘Ik wilde iets met informatica, en deze studie geeft meer verdieping in de software.’

Ook de keus voor Nijmegen is zeer bewust. ‘Ik kom van ver: uit Hoorn. Ik had gemakkelijker naar Amsterdam gekund, maar de psychologische insteek hier sprak me aan.’

iPhone

Door gadgets als de iPhone en navigatiesystemen raken jongeren geïnteresseerd in kunstmatige intelligentie, verklaart derdejaarsstudent Rob Klein Hofmeijer, die deze week als mentor fungeert. In Nijmegen is het vak een onderdeel van de sociale wetenschappen. ‘Om de intelligentie van de mens na te bootsen, moet je weten hoe zijn brein functioneert.’

Veel zorgen over de gevolgen van de economische crisis hoeft deze niche zich niet te maken. Veel van de studenten komen al tijdens hun studie in het innovatielab van Philips in Eindhoven terecht.

Landelijk heeft de economische terugval de instroom met maar liefst 25 procent opgestuwd, meldt de vereniging van samenwerkende Nederlandse universiteiten (VSNU) maandag. De afgestudeerde vwo’er veroorlooft zichzelf geen lummeljaar, maar stroomt meteen door. Er zijn ook meer oudere en buitenlandse studenten.

In Nijmegen profiteren vooral de managementstudies (economie, bedrijfskunde, bestuurskunde, communicatiewetenschappen) van de huidige malaise.

Bedrijfskunde

Maar in die analyse herkennen Lars Huijbrechts, Maurits Abrahamjan en Ivan Hagenbeek uit Nijkerk zich niet. Met de crisis heeft hun keuze werkelijk niets te maken, zeggen ze. Somber over hun toekomst zijn ze evenmin. Huijbrechts: ‘Communicatie blijft altijd nodig.’ Abrahamjan: ‘Met bedrijfskunde kun je alle kanten op.’

Ook de drie meiden uit het zuiden die biologie kozen, deden dat omdat ‘biologie op school het leukste vak was’ en ‘gaat over alles wat leeft’. Met die crisis zal het wel loslopen, is de teneur van hun verhaal. Kim Magnee: ‘Naar bèta’s zal altijd vraag blijven, wij kunnen zelfs terecht bij een bank.’

En terwijl de VSNU minister Plasterk maandag meteen vroeg om meer geld voor collegezalen en docenten, voorziet Nijmegen geen problemen met de grote toeloop. ‘Grote studies als pedagogische wetenschappen groeien bij ons al jaren. Dit jaar opnieuw: van 263 naar 332. We zijn wel wat gewend’, aldus woordvoerder Hooglugt.

Over twee weken starten de introducties van de Hogeschool en Universiteit van Amsterdam met naar verwachting een recordaantal nieuwe studenten. Het aantal studenten in Amsterdam groeit al enkele jaren veel harder dan in andere steden. In 2008 ontvingen de HvA en de UvA er 21.082, terwijl dat er in 2004 15.685 waren; een groei van 34%.

Vanwege de kredietcrisis zullen studenten naar verwachting langer doorstuderen. De uitstroom wordt dus kleiner, terwijl de instroom blijft groeien. Martijn Weeda, voorzitter van de ASVA studentenunie, ziet daardoor steeds meer problemen omtrent huisvesting in Amsterdam en faciliteiten op de onderwijsinstellingen. “Het aantal studentenwoningen groeit langzamer dan het aantal studenten en de universiteiten en hogescholen hebben nu al last van ruimtegebrek. Daarnaast kunnen Nederlandse universiteiten ieder jaar minder geld per student besteden. Er moeten nu collegezalen en woningen bijgebouwd worden en er moet vooral geld komen om dat te financieren.” Amsterdam is een populaire stad om te studeren. Met 100.000 studenten, eenzesde van alle Nederlandse studenten, is het de grootste studentenstad.

bron: at5.nl